°° NEW UPLOAD

BCCL Brussels Cultural City Lab

°° BC @ congo

Brussels Cooperation has his second Cooperation Child.

Ken de Cooman, Nicolas Coeckelbergs and Laurens Beckemans are working on the project for Congo,
this project is a cooperation between Brussels Cooperation and Thomas Lommé from Intrastructures.

more info @ BC blog

°° Cnocspot

De gebroeders Van Parys lanceren een exclusieve pop-upstore in hartje Knokke. Met Cnocspot bouwen Pieterjan en Wouter van 15 juli tot 31 augustus de etherisch witte kunstgalerij White-Out Studio om tot pop-up store.

Meer dan een winkel volgens Wouter Van Parys. Pop-up store slaat op het onverwachtse en voor een korte tijd uit de grond ‘oppoppen’ van een winkel. Cnocspot verbindt de korte levensloop met een ultrahip concept. Cnocspot invites Wesc. Wat zoveel wil zeggen als Cnocspot die de Zweedse koptelefoons van Wesc (WeAretheSuperlativeConspiracy) verkoopt.

Kartonnen wonderdoosjes

De uitermate lichte en felgekleurde koptelefoons zijn het middelpunt van de winkel, maar hun verpakkingmaakt de ervaring compleet. De hoekige kartonnen dozen ontworpen door BC Architects (Brussels Cooperation) zijn meer dan de verpakking van de koptelefoons alleen. Ze zijn het strakke interieur van Cnocspot. Het leuke is dat elke keer een koptelefoon over de toonbank gaat, de koper een deeltje van de winkel meeneemt. Zo lost Cnocspot zichzelf op. Uit de gerecycleerde kartonnen verpakking kan bovendien een kleine koptelefoonstaander gemaakt worden. Veel meer dan alleen een kartonnen doos dus.

Plug and play

De pop-up store wil zijn bezoekers ook tijdens het shoppen een meerwaardegeven. Zo kunnen passanten koptelefoons testen door ze in één van de vier soundhubs te pluggen. De hubs strooien de playlists van dj’s David Foyh, Sound of Stereo en Hermanos Inglesos over je heen, laten je stadsgeluiden uit Stockholm horen en brengen binnenkort livefragmenten van Kneistival. In Cnocspot kan je verder terecht voor een kleurrijke retrobril van Komono, pins of een T-shirt.

En ook buiten de winkel drukt Cnocspot zijn stempel op de zomer. De creatieve broertjes organiseren feestjes gedurende de zomermaanden en laten liefhebbers tijdens een workshop(1 augustus) proeven van de kunsten van DJ Deep uit de Franse house-scène. Verdere activiteiten en aankondigingen van nieuwe playlists verschijnen op cnocspot.be.

Cnocspot popt nog tot 31 augustus 2009. Daarna lost de pop-up store zich samen met de zomer onvermijdelijk op.

°°BC working at CNOCSPOT

cnocspot invites Swedish brand “WeSC”  WeAreTheSuperlativeConspiracy
for a six week pop-up store in Knokke (belgium).

This unique collaboration brings you exclusive headphones, limited edition t-shirts,
plug and play music hubs, artist playlists and gadgets.

BC architects (brussels cooperation) was contacted to create a cardboard interior design.
A modular cardboard box system including 3 functions: interior product platform, packaging, headphonestand.

website:     www.cnocspot.be

°° BCCL VAN DE GROND

°° bccl progress

°° progress // chaos structuren // op naar de wolk

°° vai ”trial”

°°BRUSSELnieuws (10 april 2009)

°° Brussel deze Week (9 april)

official website

BRUSSEL – Wesley Degreef, masterstudent architectuur aan Sint-Lucas, heeft onlangs de architectuurprijs 2009 voor studenten van het Brussels Gewest gewonnen met zijn ontwerp ‘Abatan’, dat de slachthuissite in Anderlecht ingrijpend hertekent. Maar dat is niet het enige project waarmee de jonge architect in het Brusselse stadsweefsel wil snijden.

“Architectuur moet in de eerste plaats een impact hebben op de bevolking van een stad,” zegt Wesley Degreef (geen familie van de auteur, red.) Daarmee is de toon gezet, want de jonge architect valt vooral op door zijn gedurfde projecten. En visie.
We spreken af in het Noordstation, waar hij ‘Mori Vivi’ voor bedacht. Het gaat om een overdekking voor de stationsperrons gebaseerd op – hou u vast – het principe van het kruidje-roer-me-niet. Degreef: “We kennen het plantje kruidje-roer-me-niet (Mimosa pudica in het Latijn, red.) allemaal als een plantje dat reageert op prikkels; wind, licht of aanrakingen. Dat vond ik wel een interessant gegeven. Ik ben dus op zoek gegaan naar een soortgelijk materiaal om mee te kunnen ontwerpen, en toevallig las ik op het internet over het bestaan van Shape Memory Alloy (geheugenmetaal). Dat is een metaallegering die soortgelijke eigenschappen bezit als het plantje: bij warmte kan het metaal van vorm veranderen.” Voor wie het niet gelooft: geheugenmetaal bestaat echt. Eigenlijk gaat het om metaallegeringen die zich hun oorspronkelijke vorm kunnen ‘herinneren’, en met deze informatie in het achterhoofd lustig van vorm kunnen veranderen. In het geval van het Noordstation: opengaan.

Zonneschijn

“Die technologie staat natuurlijk nog niet volledig op punt om in de bouwkunde te worden toegepast. Mijn project ‘Mori Vivi’ kan dus pas binnen een decennium eventueel toegepast worden. Hoe ik het heb getekend, overdekt een constructie van geheugenmetaal en glas de perrons van het Noordstation. Ecologie speelt in mijn werk een belangrijke rol, en met zulke constructies zou je zonder energie te verbruiken, warmte op de perrons kunnen behouden. Het geheugenmetaal blijft immers gesloten bij koud weer. Maar zodra de zon schijnt en het onder de constructie te warm wordt, gaat het metaal open.” Blijkbaar sloeg het idee aan, want Wesley Degreef gaat er prat op dat men in de NMBS-kantoren in het Noordstation een tekening van dit project heeft hangen.

Muntcentrum

Ondertussen zijn we op het Muntplein beland. “Kijk, dat is nu eens een schitterend voorbeeld van een stadskanker,” merkt Degreef ferm op. Met dit gebouw in kruisvorm heeft hij grootse plannen.
“Hier wil ik het BCCL, het Brussels Cultural City Lab, vorm geven. Vermits er zoveel verschillende cultuurcentra zijn in het gewest, oogt het cultuuraanbod nogal versnipperd. Waarom kunnen we dan niet gewoon een platform creëren waarbij alle cultuurtempels ruimten uitwisselen om hun ding te doen? Bijvoorbeeld door van dit gebouw de kruisvorm weg te nemen door er gevels rond te zetten, en de ruimte die op die manier ontstaat te gebruiken en in te richten. Negatief-positief heet dat in het jargon: je zet een nadeel, ongebruikte ruimte is dat hier, om in een voordeel.”
Dat behoeft toch allemaal wat meer uitleg voor ons niet-zo-erg-wiskundig-geschoolde brein. Het idee van Degreef is om het stadsarchief – dat nu in het gebouw is gehuisvest – onder de grond te stoppen. Net daarboven zouden de winkels, die nu op het gelijkvloers in het gebouw zitten, komen, evenals het platform voor het openbaar vervoer. “Daardoor behoud je het doorzicht van het gebouw; op het gelijksvloers krijg je zo veel ruimte,” aldus Degreef. Vervolgens komen bovengronds, langs de zijde van de Anspachlaan, kantoren. En langs de kant van het Muntplein een grote concertzaal,  residenties, ateliers en workshopruimtes. Het eigenlijke BCCL. Tussen deze verschillende functies is er dan plaats voor horeca en binnenpleinen. Het oogt allemaal mooi. Maar realistisch? “Men zou me maar moeten laten doen,” antwoordt onze architect.
Het gaat verder richting Zuidstation. En vandaar naar de slachthuissite aan het kanaal. Met het project dat Wesley Degreef voor deze site uittekende, won hij de Brusselse studentenprijs architectuur.
“Het project heet Abatan en omvat vrachtvervoer per tram van de luchthaven en de haven naar hier. Je kent de markt die hier elk weekend plaatsvindt, een geweldig sociaal concept. Waarom kan je dan niet zorgen voor een mix van personenvervoer en vrachtvervoer om deze site te bevoorraden? Dat haalt al die vrachtwagens en wagens van de weg.”

Water

Maar dat is niet alles. Abatan is ook – en vooral – een stadsvernieuwingsproject. Degreef: “de plannen omvatten ook pleintjes en ruimte dicht tegen het water en sociale woningen. Ik begrijp niet waarom men hier parkeerplaatsen naast het kanaal heeft aangelegd en men op die manier de buurt ontsiert. Het zou toch veel beter zijn als je hier publieksruimte zou creëren, zo vlak naast het water?”
Met zijn tramplannen komt Degreef overigens gevaarlijk dicht in de buurt van het BILC, het logistieke centrum dat in de Brusselse haven zal worden ingeplant. “Een logistiek centrum voor Brussel is een goed idee, maar ze zouden het beter aan de rand van de stad, waar snel- en spoorwegen stoppen, inplanten. En dan opteren voor de tram als overslag.”
Ideeën genoeg. De jonge architect houdt van de stad, maar twijfelt soms voor de verlokkingen van het buitenland. “In Brussel mag tenslotte niet veel,” zegt hij daarover. Maar ook: “Ik weet evenzeer dat als iedereen zo denkt, Brussel niet beter af zal zijn. We zullen maar blijven, zeker?”